Aby zrozumieć termin „odwrócona osmoza”, musimy cofnąć się do historii osmozy w nauce. Proces ten ma długą historię, ale z naukowego punktu widzenia został odkryty po raz pierwszy w 1748 roku przez Jeana Antoine'a Nolleta. Nolletowi udało się odtworzyć proces osmotyczny, wykorzystując pęcherz moczowy świni jako błonę, aby wykazać, że cząsteczki rozpuszczalnika z wody o niskiej zawartości substancji rozpuszczonej mogą przepływać przez ścianę pęcherza w wyższym stężeniu. Eksperyment wykazał, że rozpuszczalnik może selektywnie przenikać przez błonę półprzepuszczalną dzięki naturalnemu ciśnieniu osmotycznemu i że rozpuszczalnik stale przenika przez błonę komórkową, aż osiągnie dynamiczną równowagę po obu stronach komórki.
Po odkryciu osmozy badania nad tym zagadnieniem zanikły na ponad 200 lat, aż do końca lat 40. XX wieku, kiedy to naukowcy zaczęli na nowo rozważać tę kwestię. To odnowione zainteresowanie wynikało z chęci znalezienia sposobu na filtrowanie lub odsalanie wody morskiej, celu wyznaczonego przez administrację Kennedy'ego, aby pomóc w opracowaniu rozwiązań problemu niedoboru wody w kraju. Dwadzieścia lat później dwóm badaczom, Sidneyowi Loebowi i Srinivasie Sourirajanowi, udało się wyprodukować funkcjonalną syntetyczną membranę odwróconej osmozy (RO) z polimeru octanu celulozy. W ich testach, zbiornik wody o wysokiej zawartości substancji rozpuszczonych był przepychany przez membranę techniczną, która działała jak filtr przepuszczający tylko cząsteczki wody, odpychając jednocześnie NaCl (sól) i TDS. Świeża woda mogła przepływać z przyzwoitą szybkością, wytwarzając oczyszczoną wodę pitną, a membrana była w rzeczywistości trwała i mogła pracować przy normalnym ciśnieniu wody i warunkach pracy.
Pierwsza na świecie komercyjna instalacja odwróconej osmozy (RO) powstała w Kalifornii dzięki pomocy i kierownictwu Josepha W. McCutchana i Sidneya Loeba, a w 1965 roku jej program pilotażowy przyciągnął uwagę inżynierów i rządów z całego świata. To niewiarygodne marzenie, że pewnego dnia ludzkość będzie mogła odsalać wodę morską na dużą skalę i po przystępnych cenach, w końcu się spełniło. Postępy szybko rosły, gdy w innych miastach, takich jak La Jolla i Firebaugh w Kalifornii, powstawały nowe programy pilotażowe, testujące różne rodzaje wody słonawej i morskiej. Innowacje i odkrycia tych i wielu innych badaczy sprawiły, że technologia membranowa stała się istotna i przystępna cenowo, a także zapewniła dostęp do czystej wody wielu gałęziom przemysłu ciężkiego.
Obecnie odwrócona osmoza i filtry membranowe są wykorzystywane w tysiącach różnych procesów i zastosowań na całym świecie, a oczekuje się, że branża ta będzie się nadal rozwijać w niedalekiej przyszłości. W obliczu coraz mniejszej dostępności naturalnych źródeł czystej wody i ciągłego pustynnienia na świecie, duże zakłady przetwarzania wody metodą odwróconej osmozy dostarczają obecnie znaczną część czystej wody wykorzystywanej przez niektóre miasta, a nawet małe kraje. Większość ludzi nie zdaje sobie z tego sprawy, ale w niedalekiej przyszłości czysta woda może stać się jednym z najcenniejszych zasobów na planecie, dlatego technologia odwróconej osmozy (RO) jest rzeczywiście jednym z największych osiągnięć naukowych w historii ludzkości.
Czas publikacji: 02-11-2021