Για να κατανοήσουμε τον όρο Αντίστροφη Όσμωση, πρέπει να ανατρέξουμε στην ιστορία της όσμωσης στον επιστημονικό τομέα. Η διαδικασία της όσμωσης έχει μακρά ιστορία, αλλά από επιστημονικής άποψης, ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1748 από τον JeanAntoine Nollet. Ο Nollet μπόρεσε να αναπαράγει την οσμωτική διαδικασία χρησιμοποιώντας την ουροδόχο κύστη ως μεμβράνη για να αποδείξει ότι μόρια διαλύτη από νερό με χαμηλή περιεκτικότητα σε διαλυμένη ουσία μπορούν να ρέουν μέσω του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης σε υψηλότερη συγκέντρωση διαλυμένης ουσίας. Το πείραμα απέδειξε ότι ένας διαλύτης μπορεί να διασχίσει επιλεκτικά μια ημιπερατή μεμβράνη μέσω της διαδικασίας της φυσικής οσμωτικής πίεσης και ότι ο διαλύτης διεισδύει συνεχώς μέσω της κυτταρικής μεμβράνης μέχρι να φτάσει σε δυναμική ισορροπία και στις δύο πλευρές του κυττάρου.
Μετά την ανακάλυψη της όσμωσης, η μελέτη επί του θέματος εξαφανίστηκε για πάνω από 200 χρόνια μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940, όταν οι ερευνητές άρχισαν να επανεξετάζουν το θέμα. Αυτό το ανανεωμένο ενδιαφέρον βασιζόταν στην επιθυμία να βρεθεί ένας τρόπος φιλτραρίσματος ή αφαλάτωσης του θαλασσινού νερού, ένας στόχος που έθεσε η κυβέρνηση Κένεντι για να βοηθήσει στην ανάπτυξη λύσεων για τη λειψυδρία στη χώρα. Είκοσι χρόνια αργότερα, δύο ερευνητές, ο Σίντνεϊ Λόεμπ και ο Σρινιβάσα Σουριρατζάν, κατάφεραν να παράγουν μια λειτουργική συνθετική μεμβράνη RO από ένα πολυμερές οξικής κυτταρίνης. Στις δοκιμές τους, ένα υδάτινο σώμα με υψηλή περιεκτικότητα σε διαλυμένες ουσίες διοχετεύτηκε μέσω της τεχνικής μεμβράνης, η οποία λειτουργούσε ως φίλτρο που επέτρεπε μόνο στα μόρια νερού να περάσουν, ενώ απωθούσε το NaCl (αλάτι) και το TDS. Το γλυκό νερό μπορούσε να περάσει με αξιοπρεπή ρυθμό για να παράγει καθαρό, πόσιμο νερό, και η μεμβράνη ήταν αποτελεσματικά ανθεκτική και μπορούσε να λειτουργήσει υπό κανονική πίεση νερού και συνθήκες λειτουργίας.
Η πρώτη εμπορική μονάδα αφαλάτωσης RO στον κόσμο κατασκευάστηκε στην Καλιφόρνια με τη βοήθεια και την καθοδήγηση των Joseph W. McCutchan και Sidney Loeb και το 1965 το πιλοτικό της πρόγραμμα τράβηξε την προσοχή μηχανικών και κυβερνήσεων από όλο τον κόσμο. Αυτό το απίστευτο όνειρο, ότι μια μέρα η ανθρωπότητα θα μπορούσε πραγματικά να αφαλατώσει το θαλασσινό νερό σε μεγάλη κλίμακα και οικονομικά, τελικά γινόταν πραγματικότητα. Η πρόοδος σημειώθηκε γρήγορα καθώς νέα πιλοτικά προγράμματα ξεπήδησαν αλλού, όπως η La Jolla και η Firebaugh της Καλιφόρνια, για να δοκιμάσουν διαφορετικούς τύπους υφάλμυρου και θαλασσινού νερού. Οι καινοτομίες και οι ανακαλύψεις αυτών και πολλών άλλων συντελεστών θα καθιστούσαν την τεχνολογία μεμβρανών σχετική και οικονομικά προσιτή και θα παρείχαν οφέλη για το καθαρό νερό σε πολλές βαριές βιομηχανίες.
Σήμερα, η αντίστροφη όσμωση και τα στοιχεία φιλτραρίσματος μεμβράνης χρησιμοποιούνται για χιλιάδες διαφορετικές διεργασίες και εφαρμογές σε όλο τον κόσμο και αυτός ο κλάδος αναμένεται να συνεχίσει να αναπτύσσεται αμείωτα στο εγγύς μέλλον. Με τις φυσικές πηγές καθαρού νερού να γίνονται όλο και πιο σπάνιες και τη συνεχή τάση ερημοποίησης του κόσμου, οι μεγάλες μονάδες επεξεργασίας αντίστροφης όσμωσης παρέχουν πλέον μεγάλο μέρος του καθαρού νερού που χρησιμοποιείται από ορισμένες πόλεις, ακόμη και από μικρές χώρες. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν τώρα, αλλά στο εγγύς μέλλον το καθαρό νερό μπορεί σύντομα να γίνει ένας από τους πιο πολύτιμους πόρους στον πλανήτη, γι' αυτό και η τεχνολογία RO είναι πράγματι ένα από τα κορυφαία επιστημονικά επιτεύγματα στην ανθρώπινη ιστορία.
Ώρα δημοσίευσης: 02 Νοεμβρίου 2021