Fir den Term Réckosmose ze verstoen, musse mir d'Geschicht vun der Osmose am wëssenschaftleche Beräich e Bléck zeréckkucken. De Prozess Osmose huet eng laang Geschicht, awer aus wëssenschaftlecher Siicht gouf en fir d'éischt am Joer 1748 vum Jean-Antoine Nollet entdeckt. Den Nollet konnt den osmotesche Prozess mat der Schwäinsblase als Membran replizéieren, fir ze demonstréieren, datt Léisungsmëttelmoleküle aus Waasser mat nidderegem Geléistegehalt duerch d'Blasenwand an enger méi héijer Konzentratioun vu Geléiste Stoffer fléisse kënnen. D'Experiment huet gewisen, datt e Léisungsmëttel selektiv eng semipermeabel Membran duerch de Prozess vum natierlechen osmoteschen Drock passéiere kann an datt de Léisungsmëttel kontinuéierlech duerch d'Zellmembran penetréiert, bis et en dynamescht Gläichgewiicht op béide Säite vun der Zell erreecht.
Nom Entdecken vun der Osmose ass d'Studie iwwer dëst Thema fir iwwer 200 Joer verschwonnen, bis Enn vun den 1940er Joren, wéi d'Fuerscher ugefaangen hunn, d'Thema nei ze iwwerdenken. Dëst erneiert Interesse baséiert op dem Wonsch, e Wee ze fannen, fir Mierwaasser ze filteren oder ze entsalzen, en Zil, dat sech vun der Kennedy-Administratioun gesat huet, fir Léisunge fir Waasserknappheet am Land z'entwéckelen. Zwanzeg Joer méi spéit hunn zwee Fuerscher, de Sidney Loeb an de Srinivasa Sourirajan, et fäerdeg bruecht, eng funktionell synthetesch RO-Membran aus engem Polymer aus Celluloseacetat ze produzéieren. An hiren Tester gouf e Waasserkierper mat engem héije Gehalt u geléiste Substanzen duerch d'technesch Membran gepresst, déi als Filter gedéngt huet, deen nëmme Waassermoleküle passéiere gelooss huet, während NaCl (Salz) an TDS ofgestoen goufen. Séisswaasser konnt mat enger uerdentlecher Geschwindegkeet passéieren, fir gereinegt, Drénkwaasser ze produzéieren, an d'Membran war effektiv haltbar a konnt ënner normalen Waasserdrock a Betribsbedingungen funktionéieren.
Déi éischt kommerziell RO-Anlag op der Welt gouf a Kalifornien mat der Hëllef an der Leedung vum Joseph W. McCutchan a Sidney Loeb gebaut, an 1965 huet säi Pilotprogramm d'Opmierksamkeet vun Ingenieuren a Regierungen aus der ganzer Welt op sech gezunn. Dësen onheemlechen Dram, datt d'Mënschheet eng Kéier Mierwaasser a grousser Skala a bezuelbarer Weis entsalzen kéint, gouf endlech wouer. De Fortschrëtt ass séier gewuess, well nei Pilotprogrammer soss anzwousch wéi La Jolla a Firebaugh a Kalifornien entstane sinn, fir verschidden Aarte vu Brackwaasser a Mierwaasser ze testen. D'Innovatiounen an Entdeckunge vun dësen a villen anere Mataarbechter géifen d'Membrantechnologie relevant a bezuelbar maachen a Virdeeler fir proppert Waasser fir vill Schwéierindustrie bréngen.
Haut ginn Osmose- a Membranfilterelementer fir Dausende vu verschiddene Prozesser an Uwendungen weltwäit benotzt, an et gëtt erwaart, datt dës Industrie an nächster Zukunft onverännert weider wiisst. Well natierlech propper Waasserquellen ëmmer méi rar ginn, an d'Weltwüstenbildung kontinuéierlech weidergeet, liwweren grouss Osmose-Veraarbechtungsanlagen elo e groussen Deel vum proppere Waasser, dat a verschiddene Stied a souguer a klenge Länner benotzt gëtt. Déi meescht Leit realiséieren et elo net, awer a nächster Zukunft kéint proppert Waasser geschwënn zu enger vun de wäertvollste Ressourcen um Planéit ginn, dofir ass d'Osmose-Technologie tatsächlech eng vun den Topwëssenschaftleche Leeschtungen an der Mënschheetsgeschicht.
Zäitpunkt vun der Verëffentlechung: 02. November 2021