Werkt het nieuwe RO-membraan niet?

Waarom werkt het nieuwe RO-membraan niet? Laten we hieronder de redenen en oplossingen bespreken:

1. De inlaatwatertemperatuur is te laag:
De standaardwerktemperatuur van het omgekeerde-osmosemembraan is 25 °C en de waterproductie neemt met 3% af elke keer dat de temperatuur met één graad daalt. Als de temperatuur lager is dan 0 °C, bevriest het ruwe water en kan het niet op natuurlijke wijze water produceren.

2. De inlaatwaterdruk is te laag:
Het werkingsprincipe van het omgekeerde-osmosemembraan is filteren door middel van druk. Als de boosterpomp te lang wordt gebruikt, daalt de inlaatdruk en voldoet het ruwe water niet aan de eisen, waardoor er geen water uit het omgekeerde-osmosesysteem komt. De werkdruk van het omgekeerde-osmosemembraan moet doorgaans 4,14 MPA bedragen.

3. Influent pH
Verschillende RO-membraanmodules hebben een toegestaan ​​pH-bereik, en de pH van het influentwater heeft vrijwel geen effect op de taterproductie. Maar zelfs binnen het toegestane bereik heeft het een grotere impact op de zoutverwijderingssnelheid. Enerzijds heeft de pH-waarde ook een zekere invloed op de geleidbaarheid van het productwater. Dit komt doordat het omgekeerde-osmosemembraan zelf voornamelijk actieve groepen bevat, en de pH-waarde het membraan kan beïnvloeden. Het elektrische veld op het oppervlak beïnvloedt op zijn beurt de migratie van ionen. De pH-waarde heeft een direct effect op de vorm van onzuiverheden in het influent. Voor dissocieerbare organische stoffen neemt de verwijderingssnelheid bijvoorbeeld af met een daling van de pH. Anderzijds, omdat de opgeloste CO2 in water sterk wordt beïnvloed door de pH-waarde, bestaat deze bij een lage pH-waarde in de vorm van gasvormig CO2 en dringt gemakkelijk door het omgekeerde-osmosemembraan. Daarom is de zoutverwijderingssnelheid lager bij een lage pH-waarde. Naarmate de pH stijgt, wordt het gasvormige CO2 omgezet in HCO-3- en CO2-3-ionen. De zoutafvoersnelheid neemt geleidelijk toe en is het hoogst bij een pH van 7,5 tot 8,5.

4. Influent zoutconcentratie
Osmotische druk is een functie van de concentratie zout of organisch materiaal in het water. Hoe hoger het zoutgehalte, hoe hoger de osmotische druk. Bij een gelijke inlaatdruk neemt de netto druk af en neemt de waterproductie af. De zoutpermeabiliteit is evenredig met het verschil in zoutconcentratie tussen de voor- en achterkant van het membraan. Hoe hoger het zoutgehalte van de influent, hoe groter het concentratieverschil en hoe groter de zoutpermeabiliteit, wat leidt tot een afname van de zoutafvoer. Voor hetzelfde systeem is het zoutgehalte van het voedingswater verschillend, evenals de werkdruk en de geleidbaarheid van het productwater. Voor elke toename van het zoutgehalte van het voedingswater met 100 ppm, moet de inlaatwaterdruk met ongeveer 0,007 MPa toenemen. Tegelijkertijd neemt, als gevolg van de toename van de concentratie, de geleidbaarheid van het productwater dienovereenkomstig toe.

5. Voorbehandelingsblokkade:
Omgekeerde-osmosemembranen stellen relatief hoge eisen aan de waterinlaat. Geschikte voorbehandelingsapparatuur, zoals kwartszandfilters, veiligheidsfilters, enz., wordt meestal vóór de membraanelementen geplaatst. Bij langdurig gebruik kan de voorbehandelingsapparatuur verstopt raken door overmatige verontreinigingen. Na de verstopping treedt een zekere daling van de waterproductie op. Wanneer de verontreinigingen in de voorbehandeling volledig verstopt zijn, kan het ruwe water het omgekeerde-osmosemembraan niet via de voorbehandeling binnendringen. Het omgekeerde-osmosemembraan zal dan als 'geen water' worden weergegeven.

6. Het terugslagventiel is geblokkeerd:
Tijdens gebruik kan de terugslagklep ook verstopt raken door verontreinigingen. U kunt de terugslagklep verwijderen om te controleren of de waterproductie van het systeem aanzienlijk is toegenomen. Meestal is de kans op een verstopping van de terugslagklep relatief klein.

7. Het omgekeerde-osmosemembraan is geblokkeerd door onzuiverheden:
Naast de voorbehandeling kunnen ook membranen voor omgekeerde osmose verstopt raken. Het ruwe water bevat veel onzuiverheden. Meestal filtert de voorbehandelingsinstallatie de meeste onzuiverheden eruit, zodat het instromende water voldoet aan de standaardeisen voor omgekeerde osmose. Sommige voorbehandelingssystemen zijn echter onredelijk ontworpen, waardoor onzuiverheden zoals organisch materiaal, vrij chloor en zwevende deeltjes in het membraanelement terechtkomen, waardoor het membraanelement verstopt raakt. Wanneer onzuiverheden de poriën van het membraan volledig blokkeren, vindt er geen waterproductie plaats.

8. Het nafiltersysteem is geblokkeerd:
Tijdens het gebruik worden er achter het omgekeerde-osmosemembraan doorgaans passende beschermingsmaatregelen aangebracht om te voorkomen dat het productwater door andere factoren wordt beïnvloed, zoals actievekoolfiltratie, precisiefiltratie, enz. Deze voorzieningen kunnen door het filtermateriaal worden geblokkeerd en kunnen ook de omgekeerde osmose van de waterproductie van het systeem beïnvloeden.