Belangrijkste kennis en toepassing van omgekeerde osmose-winning

De standaard testrecuperatie, de werkelijke recuperatie en de systeemrecuperatie van membraancomponenten zijn drie kernbegrippen in de omgekeerde-osmosetechnologie. De standaard testrecuperatie wordt bepaald door fabrikanten van membraancomponenten onder standaardomstandigheden, zoals de standaardrecuperatie van 15% voor de brakwatermembraanelementen BW8040 en BW4040 van het industriële membraan van HID, en 8% voor de zeewatermembraanelementen SW8040 en SW4040. De werkelijke recuperatie wordt bepaald tijdens het daadwerkelijke gebruik. Om de levensduur van membraancomponenten te verlengen en vervuiling te vertragen, stellen fabrikanten duidelijke regels op. Zo mag de werkelijke recuperatie van een enkel 8040-membraanelement niet hoger zijn dan 18%. In de tweede fase van de waterzuivering in een omgekeerde-osmosesysteem kan de werkelijke recuperatie echter iets hoger zijn dan 18%, maar het is het beste om deze onder de 20% te houden.

Het systeemrendement verwijst naar het totale rendement van de gehele omgekeerde-osmose-installatie tijdens de daadwerkelijke werking. Het wordt beïnvloed door verschillende factoren, zoals de waterkwaliteit en het aantal en de plaatsing van de membraancomponenten. Door het kleine aantal membraanelementen en het korte proces is het rendement van kleine omgekeerde-osmose-installaties meestal laag; grote industriële omgekeerde-osmose-installaties daarentegen hebben over het algemeen een rendement van 75% of meer, en soms kan het rendement van de tweede fase van de omgekeerde osmose zelfs oplopen tot 90%.

Bij het nastreven van hoge systeemrecuperatiepercentages is het ook belangrijk om bepaalde problemen te vermijden. Zoals een afname van de ontziltingssnelheid van productwater, een verhoogd risico op neerslag van licht oplosbare zouten en een afname van de productie van componentwater als gevolg van de hoge osmotische druk van geconcentreerd water. Daarom is het in de praktijk noodzakelijk om het systeemrecuperatiepercentage redelijk te regelen om een ​​stabiele werking en optimale prestaties van het omgekeerde-osmosesysteem te garanderen.

Hoe bepaal je het systeemherstelpercentage?

Voor grootschalige industriële omgekeerde-osmosesystemen bedraagt ​​het daadwerkelijke systeemrendement, vanwege het grote aantal membraanelementen en de lange waterstroom, doorgaans ongeveer 75%. In sommige gevallen, zoals wanneer de kwaliteit van het inkomende water uitstekend is, kan het rendement van het secundaire omgekeerde-osmosesysteem zelfs oplopen tot 90%. Bij het bepalen van het systeemrendement moeten de volgende twee punten in overweging worden genomen:

De lengte van de serieverbinding van het membraanelement: Hoe langer de serieverbindingslengte, hoe hoger het systeemherstelpercentage kan zijn.

Geconcentreerde watercirculatie en de stroomsnelheid ervan: Als er geen geconcentreerde watercirculatie is, moet het terugwinningspercentage van membraancomponenten en -systemen worden bepaald volgens specifieke voorschriften.

Bovendien moet in de praktijk aandacht worden besteed aan het voorkomen van problemen zoals een afname van de ontziltingssnelheid van het productwater, een verhoogd risico op neerslag van micro-oplosbaar zout en een afname van de productie van componentwater als gevolg van de hoge osmotische druk van geconcentreerd water. Een adequate regeling van de terugwinningssnelheid van het systeem is daarom cruciaal om een ​​stabiele werking en optimale prestaties van omgekeerde-osmose-installaties te garanderen.

De formule voor het berekenen van het herstelpercentage van een omgekeerd osmosesysteem is:

Herstelpercentage = (zuiverwaterstroom/voedingswaterstroom) × 100%

Onder deze termen verstaat men onder de stroomsnelheid van zuiver water de stroomsnelheid van gezuiverd water na omgekeerde osmosebehandeling, terwijl de stroomsnelheid van voedingswater de stroomsnelheid is die het omgekeerde osmosesysteem instroomt. Deze formule wordt gebruikt om kwantitatief te beschrijven hoeveel ruw water effectief kan worden omgezet in gezuiverd water tijdens het behandelingsproces van een omgekeerde osmosesysteem.