Wat is hard water?

Water met een hoog gehalte aan opgeloste mineralen wordt als "hard" beschouwd. Dit komt vaak doordat grondwater calcium en magnesium verzamelt terwijl het door kalksteen opstijgt. Hoe hoger het mineraalgehalte, hoe harder het water. Hard water wordt doorgaans gemeten in grains per gallon (GPG) en de hardheid varieert per land. Zelfs als u niet in de "zeer harde" of "extreem harde" waterzones woont, kunt u last hebben van hard water.

Symptomen van hard water
De volgende indicaties voor hard water kunt u in uw woning aantreffen:
De werkzaamheid van zeep wordt verminderd door hard water. Bij gebruik van zeep in de keuken of badkamer kan het zijn dat het minder effectief is. Sommige soorten zeep vermengen zich met de mineralen in hard water in plaats van volledig op te lossen. Omdat minder zeep oplost, moet u mogelijk meer gebruiken om "schoon" te worden. Onopgeloste zeep kan nog steeds aan uw huid of haar blijven plakken, waardoor het dof en futloos wordt.

Minerale afzettingen in leidingen kunnen de waterdoorstroming verminderen en de waterkosten verhogen. Kalkaanslag versnelt naarmate de doorstroming beperkt wordt. Verstoppingen kunnen leidingen beschadigen en apparaten verstoppen, wat leidt tot inefficiëntie. Dit kan ook kostbare reparaties of vervangingen noodzakelijk maken. Volgens een onderzoek uit 2009, uitgevoerd in opdracht van de Water Quality Association, kan de invloed van hard water op huishoudelijke apparaten en armaturen de levensduur van vaatwassers en wasmachines met jaren verkorten.

Energiebesparing kan aanzienlijk zijn voor apparaten met een hoog rendement. De garantie van sommige modellen met een hoog rendement kan ongeldig zijn bij gebruik met hard water.Warmwaterboilers, of ze nu op gas, elektrisch of doorstroombaar zijn, gaan minder lang mee en zijn minder efficiënt. Hard water door warmwaterboilers laten lopen, vermindert de efficiëntie met wel 48%, terwijl kalkaanslag de levensduur van de verwarmingscomponenten verkort.

Water zachter

Een mineraaltank en een pekeltank vormen samen een klassiek wateronthardingssysteem op basis van zout. Deze worden vaak geïnstalleerd op het punt waar water het leidingsysteem van een huis binnenkomt. Dit staat ook wel bekend als het "intredepunt" (potentiële schakel). De ontharder wisselt mineralen uit het harde water om voor natrium via een proces dat ionenuitwisseling wordt genoemd.

Kleine polystyreenkorrels, ook wel bekend als hars, worden gebruikt om de mineraaltank te vullen. De korrels zijn negatief geladen. Calcium en magnesium, de belangrijkste mineralen in hard water, zijn beide positief geladen. Terwijl het harde water door de mineraaltank stroomt, hechten deze mineralen zich aan de negatief geladen korrels.

Om een ​​pekeloplossing te maken, wordt in de pekeltank gewoon zout (natrium) gebruikt. Natriumionen bevatten ook positieve ladingen, maar minder sterk dan calcium of magnesium. Wanneer de pekeloplossing door de tank van het systeem wordt gespoeld, komt deze in contact met de met calcium en magnesium verzadigde polystyreenkorrels.

Wanneer de kralen verzadigd zijn, schakelt het apparaat over op een driefasenvernieuwingscyclus. Een "backwash"-fase keert eerst de waterstroom om om vuil uit de tank te spoelen. Een "recharge"-fase transporteert vervolgens de geconcentreerde natriumrijke zoutoplossing van de pekeltank naar de mineraaltank. Het natrium slaat neer op de kralen en vervangt het calcium en magnesium dat is weggespoeld. Tot slot wordt de mineraaltank gespoeld of "geregenereerd", waarbij overtollig pekelwater wordt verwijderd en de pekeltank opnieuw wordt gevuld.

De meeste populaire waterontharders hebben een automatische regeneratiefunctie. De eenvoudigste variant is voorzien van een elektrische timer die het systeem regelmatig doorspoelt, bijvult of "regenereert".

Gezondheidsproblemen

Het zout dat in onthard water achterblijft, kan een probleem vormen voor mensen met een natriumarm dieet. Een aparte waterdispenser installeren zonder ontharder is een optie. U kunt ook kaliumchloride gebruiken in plaats van zout, maar dat kost drie tot vier keer zoveel.

Milieuzorgen

De uitstoot van zout water uit de regeneratie van waterontharders kan een nadelige invloed hebben op de waterkwaliteit in grondwaterbekkens, gerecycled water en afvalwater. Een hogere zout- en chlorideconcentratie verhoogt de zuiveringskosten en beperkt het hergebruik van afvalwater voor landbouw- en industriële doeleinden. Het kan het voor een afvalwaterzuiveringsinstallatie ook moeilijk maken om te voldoen aan de emissienormen voor totaal opgeloste vaste stoffen (TDS). Minerale concentraties worden doorgegeven aan het milieu omdat de meeste afvalwaterzuiveringsinstallaties geen noemenswaardige minerale concentraties uit de afvalstroom verwijderen. Als gevolg hiervan is het gebruik van waterontharders op basis van zout in steeds meer steden verboden.

Zoutvrije waterontharders

Terwijl waterontharding op basis van zout de mineralen in het harde water verwijdert, doet de zoutvrije procedure (ook wel waterconditionering genoemd) dat niet. Het verandert echter wel de vorm ervan.

Waterconditioners gebruiken een fysisch proces dat bekend staat als Template Assisted Crystallization (TAC) om water door een katalytisch medium (TAC) te leiden. De hardheidsmineralen kristalliseren, wat resulteert in een "hardheidskristal". Deze kristallen kunnen zich niet hechten aan oppervlakken, zoals de binnenkant van uw leidingen of apparaten. Deze aanpak is minder succesvol dan zoutgebaseerde systemen en zal falen bij blootstelling aan grote hoeveelheden hard water.

Hoe kies ik de beste optie voor mij?
Als u problemen met hard water in uw huis wilt aanpakken, moet u eerst uw huidige waterniveau laten controleren. U kunt dit doen met behulp van het gemeentelijke waterrapport of door zelf het water te testen.

Zodra een moeilijkheidsniveau is bepaald:

Waterontharders op basis van zout verwijderen mineralen die "hardheid" veroorzaken. Als de hardheid van het water aanzienlijk is, kan een waterontharder op basis van zout een betere optie zijn. In sommige gemeenten zijn waterontharders op basis van zout echter niet toegestaan.

Mineralen die de hardheid van het water beïnvloeden, worden niet verwijderd door zoutvrije waterconditioners. Kalkaanslag wordt verminderd en zout wordt vermeden. Er kan minder zeep worden gebruikt en de was kan schoner zijn. Zoutvrije waterconditioners zijn nuttig bij een gemiddelde tot matige hardheid.